پرداخت موبایل
فیلم آموزش حسابداری
فیلم آموزش حسابداری
آموزش حسابداری
آموزش حسابداری
بخشنامه حسابرسی
آموزش حسابداری
 
 
 
 
 
 
در اینستاگرام همراه ما باشید
 
 
خرید پستی

خرید پستی

خرید پستی

خرید پستی

خرید پستی

خرید پستی

خرید پستی

خرید پستی
 
 
پروژه حسابداری
 
بخشنامه جدید موارد مشمول حسابرسی
 
خدمات مالی و حسابداری
 
 
 
 

سوییفت چیست

نویسنده: admin | تاریخ: 22 مهر 1395 | بازدیدها: 4743

0
جامعه ی جهانی بانک بین المللی ارتباطات مالی دوربرد (SWIFT) شبکه ای را ارئه می دهد که امکان ارسال و دریافت اطلاعات معاملات مالی را به موسسات مالی در محیطی امن، استاندارد شده و قابل اعتماد را فراهم می کند. شرکت سویفت همچنین به موسسات مالی نرم افزار و خدمات می فروشد، بیشتر این خدمات برای استفاده در شبکه های سویفت نت و ISO 9362 به کار می روند. کدهای شناسه ی تجاری (BICs) عموما به عنوان "کدهای سویفت" شناخته می شوند.
رئیس شرکت سوییفت یاور شاه، اهل پاکستان است. مدیر عامل شرکت گوتفرید، لابراندت اهل هلند است. اکثر پیغام های اینتربانک بین الملل از شبکه ی سویفت استفاده می کنند. به همین صورت در سپتامبر 2010، شرکت سویفت بیش از 9000 موسسه ی مالی را در 209 کشور و منطقه به یکدیگر متصل کرد، که در حدود 15 میلیون پیغام در روز (در مقایسه با 2.4 میلیون پیغام به صورت روزانه در سال 1995) مبادله کردند. شرکت سویفت پیغام های مالی را به صورتی بسیار ایمن انتقال می دهد اما حساب کاربری برای اعضای خود باز نکرده و هیچ نقل و انتقال بانکی یا واریز بانکی انجام نمی دهد.
شرکت سویفت انتقال وجوه را تسهیل نمی کند، بلکه، دستورات پرداختی را ارسال می کند، که باید از طریق حساب های مرتبطی که موسسات با یکدیگر دارند، پرداخت شوند. هر موسسه ی مالی، جهت تبادل معاملات بانکی، باید رابطه ای بانکی، یا از طریق بانک بودن یا وابسته بودن به یک بانک (یا بیشتر)، داشته باشد، تا بتواند از این ویژگی های به خصوص تجاری بهره مند شود.
شرکت سویفت میزبان کنفرانسی سالانه به نامSIBOS  است که به ویژه در خدمت صنعت خدمات مالی است.
شرکت سویفت شرکتی تعاونی تحت پوشش قوانین بلژیک است و صاحبین آن اعضای موسسات مالی هستند. این شرکت دارای دفترهای متعددی در سرتاسر جهان است. دفتر مرکزی سویفت، توسط ریچاردو بوفیل تالر دی آرکیوتکتورا در لاهولپ بلژیک در نزدیکی بروکسل طراحی شده است.
 
تاریخچه
شرکت سویفت در بروکسل در سال 1973 تحت مدیریت عاملی کارل رویترسکیول (1983-1973) بنیان گذاری شد و توسط 239 بانک در 15 کشور پشتیبانی شده است. این شرکت شروع به بنا نهادن استانداردهایی مشترک برای معاملات مالی و سیستم پردازشی با اطلاعات به اشتراک گذاشته شده و شبکه ی ارتباطات جهانی، که توسط لوجیکا طراحی شده بود، کرد. روش بنیادی پردازش، قوانین بدهکاری، و سایر موارد، در سال 1975 منتشر شد و اولین پیغام در سال 1977 ارسال شد. اولین مرکز پردازش شرکت سویفت در آمریکا توسط فرماندار ویرجینیا جان ان. دالتون افتتاح شد.
 
استانداردها
شرکت سویفت تبدیل به استانداردی صنعتی جهت هماهنگی در پیغام های مالی شده است. پیغام های دارای قالب سویفت می توانند توسط بسیاری از سیستم های پردازنده ی مالی شناخته شده، خوانده و پردازش شوند، حتی اگر پیغام از طریق شبکه ی سویفت ارسال نشده باشد. سویفت با سازمان های بین المللی جهت تعریف استانداردهایی برای قالب پیغام ها و مندرجات آنها، همکاری می کند.
سویفت همچنین منبع ثبت (RA) برای استانداردهای ISO زیر است:
ISO 9362: بانکداری 1994- پیغام های مخابراتی بانکداری- کدهای شناسه ی بانک
10383ISO : اوراق بهادار و سایر اوراق مالی مربوطه 2003- کدهای مبادلات و شناسه های بازار (MIC)
13616ISO : فهرست IBAN 2003
15022ISO : اوراق بهادار 1999- برنامه ای برای پیغام ها (فرهنگ لغات زمینه ی اطلاعات) (جایگزین 7775ISO )
1-20022ISO : 2004 و 2- 10383ISO : خدمات مالی 2007- طرح جهانی پیغام های صنعت مالی
در کلید RFC 3615: سویفت به عنوان منبع مشترک اسامی (URNs) برای سویفت فین تعریف شده بود.
 
مراکز پردازش
شبکه ی ایمن پیغام رسانی سویفت از طریق دو مرکز اطلاعاتی اداره می شود، یکی در ایالات متحده ی آمریکا و یکی در هلند. این دو مرکز تقریبا بدون وقفه اطلاعات به اشتراک می گذارند. در صورت عدم کارکرد در یکی از مراکز اطلاعاتی، دیگر قادر به کنترل ترافک کل شبکه است.
سویفت مرکز داده ی سومی در سوییس راه اندازی کرد، که از سال 2009 شروع به پردازش نمود. از آن موقع، اطلاعات اعضای اروپایی سویفت در مرکز اطلاعات ایالات متحده منعکس نمی شود. ساختار توزیع کننده پیغام ها را به دو قلمرو پیغام رسانی تقسیم می کند: اروپا و اقیانوس اطلس. پیغام های منطقه ی اروپایی در هلند و بخشی از مرکز پردازش سوییس ذخیره می شود؛ و پیغام های منطقه ی اقیانوس اطلس در ایلات متحده و قسمتی نیز در قسمتی از مرکز پردازش سوییس که از قسمت اروپایی جدا شده است، ذخیره می شود. کشورهای خارج از حوزه ی اروپا به صورت خودکار در قسمت اقیانوس اطلس جای می گیرند اما می توانند انتخاب کنند که پیغام هایشان در بخش اروپایی ذخیره شود.
 
شبکه ی سویفت نت
سویفت زیربنای IP حاضر شبکه ی خود را، که به عنوان سویفتنت شناخته می شود، از 2001 به 2005 تغییر داد، که در مجموعه 25 برابر جایگزینی زیرساخت های قبلی را ارائه می دهد. این فرآیند شامل توسعه ی پروتکل های جدید که پیغام رسانی کارآمد را ، با استفاده از استانداردهای موجود و نیز جدید پیغام ها، تسهیل می کند است. تکنولوژی به کار رفته جهت توسعه ی پروتکل ها XML بود، که در حال حاضر حفاظی اطراف تمامی پیغام های قدیمی و معاصر ارائه می دهد. پروتکل های ارتباطی را می توان به موارد زیر خرد کرد:
-    تعامل:
تعامل بی وقفه ی سویفتنت
تعامل ذخیره و ارسال سویفتنت
-    فایل اکت
فایل اکت بی وقفه ی سویفت نت
فایل اکت ذخیره و ارسال سویفت نت
-    مرور گر
مرور گر سویفت نت

ساختار
سویفت فرآیند متمرکز شده ای از ذخیره و ارسال را، با برخی از عوامل مدیریت معاملات، ارائه می دهد. بانک (الف) برای ارسال پیغام به بانک (ب) با نسخه برداری یا اجازه از موسسه ی (ج)، پیغام را با توجه به استاندارد قالب بندی کرده و آن را به سویفت می فرستد. سویفت ارسال امن و قابل اعتماد آن را به (ب) بعد از اقدام مقتضی (ج) تضمین می کند. ضمانت های سویفت در درجه ی اول بر اساس فراوانی بالای سخت افزار، نرم افزار، و مردم است.

فاز دوم سویفت نت
در طول سال های 2007 و 2008، کل شبکه ی سویفت کلیه ی زیر ساخت های خود را به پروتکل جدیدی به نام فاز دوم سویفت نت انتقال داد. تفاوت اصلی میان فاز دوم و ترتیب پیشین این است که فاز دوم نیازمند اتصال بانک ها به شبکه جهت استفاده از مدیریت استفاده از ارتباطات (RMA) به جای سیستم تبادل دو طرفه ی سابق (BKE) است. با توجه با مرکز اطلاعات عمومی سویفت در این مورد، نرم افزارهای RMA در نهایت باید ایمن تر و آسان تر جهت به روز شدن باشند؛ با این وجود،  تبدیل به سیستم RMA بدین معنا بود که هزاران بانک در سرتاسر جهان باید سیستم پرداخت بین المللی خود را جهت تطابق با استانداردهای جدید به روز می کردند. RMA به صورت کامل در اول ژانویه 2009 جایگزین BKE شد.

محصولات و روابط
سویفت چند معنی متفاوت در دنیای مالی دارد:
1-    شبکه ای ایمن برای انتقال پیغام ها بین موسسات مالی
2-    مجموعه ای از استانداردهای هماهنگ شده برای پیغام های مالی (برای نقل و انتقال در سویفت نت یا هر شبکه دیگری)
3-    مجموعه ای از نرم افزارها و خدمات اتصال، که به موسسات مالی اجازه می دهند که پیغام ها را در شبکه ی سویفت انتقال دهند.
در سه مورد بالا، سویفت کلیدهای راه حلی برای اعضایش ارائه می دهد، که شامل ارتباط مشتریان به موسسات جهت تسهیل ارتباط به شبکه ی سویفت و CBT ها یا "پایانه های مبتنی بر کامپیوتر" ، که کاربران جهت مدیریت ارسال و دریافت پیغام هایشان از آن استفاده می کنند، می شود. برخی از روش های بسیار شناخته شده تر و CBT هایی که به اعضایشان ارائه می دهند از این قبیل هستند:
-    نرم افزار لینک سویفت نت (SNL) که در سایت مشتریان سویفت نصب شده و اتصالی به سویفت نت باز می کند. برنامه های دیگر تنها می توانند با سویفت نت از طریق SNL ارتباط برقرار کنند.
-    نرم افزار دروازه ی مشترک (متحد) با اتصالات راه دور (به عنوان مثال، RAHA: دسترسی از راه دور میزبان سازگار)، که به سایر محصولات نرم افزاری اجازه می دهد از SNL برای اتصال به سویفت نت استفاده کنند.
-    ایستگاه ارتباطات مشترک (SAB) که رابط دسکتاپ برای شبکه ی پیوسته ی سویفت برای استفاده های مختلف:
1-    دسترسی مدیریتی به SAG
2-    اتصال مستقیم سویفت نت با  SAG، جهت مدیریت اسناد سویفت
3-    به اصطلاح اتصال (جسته گریخته) به سویفت نت (همچنین با SAG)، برای استفاده از خدمات اضافه، مانند Target 2
-    دسترسی مشترک (SAA) نرم افزار اصلی پیغام رسانی سویفت است، که به پیغام ها اجازه می دهد تنها شامل پیغام های FIN باشند، اما اجازه ی مسیر یابی و نظارت را برای پیغام های FIN و MX می دهد. رابط های اصلی عبارتند از FTA (انتقالخودکار فایل ها، نه FTP) و MQSA، رابط WebSphere MQ.
-    ایستگاه کاری مشترک (SAW)، نرم افزار دسکتاپ برای مدیریت، نظارت و ایجاد پیغام های FIN است. از آنجایی که دسترسی مشترک هنوز از طریق ایجاد پیغام های MX میسر نیست، پیغام رسان مشترک (SAM) باید برای این مقصود استفاده می شد.
-    بستر نرم افزاری مشترک شبکه (SWP) به عنوان رابط پردازشگر تین کلاینت جدید که به عنوان جایگزینی برای ایستگاه ارتباطی مشترک موجود ارائه شده است، ایستگاه کاری مشترک (به زودی) و پیغام رسان مشترک.
-    انتگرال گیر (انضمام کننده) مشترک ساخته شده براساس کدهای جاوای اوراکل که برنامه های دفاتر مشتریان را قادر می سازد به دسترسی مشترک یا ورودی مشترک متصل شوند.
-    Lite2 مشترک که راهی ایمن و قابل اطمینان،مبتنی بر کلاود (ابر) برای اتصال به شبکه ی سویفت است، که نسخه ای از آرشیو دسترسی مشترک و به صورت خاص مورد هدف قرار دادن مشتریان با حجم کمی از ترافیک می باشد.

خدمات
چهار پهنه ی کلیدی وجود دارد که خدمات سویفت تحت نظارت بازار مالی قرار دارند: اوراق بهادار، وزارت خزانه داری و مشتقات، خدمات تجارت و پرداخت ها، و مدیریت وجوه نقد.
-    اوراق بهادار
SWIFTNet FIX (منسوخ شده)
توزیع اطلاعات سویفت نت
صندوق سویفت نت
قرارداد اوراق بهادار سویفت نت

-    وزارت خزانه داری و مشتقات
قرارداد خزانه داری سویفت نت
تصدیق سویفت نت
خدمات شخص ثالث SWIFTNet CLS

-    مدیریت مالی
توده پرداخت سویفت نت
گزارش نقدی سویفت نت
استثنائات و تحقیقات سویفت نت

-    خدمات بازرگانی
خدمات کاربردی تجاری

SWIFTREF
سویفت رف، مرجع اطلاعات کاربردی پرداخت های جهانی، مرجع منحصر به فرد خدمات اطلاعات سویفت است. سویفت رف مستقیما بنیان گذاران داده، از جمله بانک های مرکزی، صادر کنندگان کدها، و بانک ها نشات می گیرد و باعث آسان شدن حفظ داده ها به صورت منظم و کامل برای صادر کنندگان و بنیان گذاران، می شود. سویفت رف به صورت مداوم داده ها را در سرتاسر مجموعه ی اطلاعاتی به صورت متقابل بررسی کرده و قانونی می نماید.

پست  سویفت نت
سویفت خدمات پیغام رسانی فرد به فردی را ارائه می دهد که، پست سویفت نت نام دارد، که در 16 ماه می 2007 دایر شد. مشتریان سویفت می توانند ساختار زیرساخت های ایمیل موجود را به صورتی ترتیب دهند که پیغام های ارسالی از طریق شبکه ی بسیار امن و قابل اطمینان سویفت نت، به جای اینترنت باز، ارسال شوند. پست سویفت نت بر آن بود که نقل و انتقالی امن از اسناد تجاری حساس، مانند صورت حساب ها، قراردادها و امضاها، را رائه دهد، و برای جایگزینی تلکس و خدمات پیغام رسانی حاضر طراحی شده است، همچنین برای انتقال داده های امنیتی حساس برروی اینترنت باز. هفت موسسه ی مالی، از جمله HSBC، بانک FirstRand، Clearstream، DnB NOR، Nedbank، و بانک استاندارد آفریقای جنوبی، مانند شرکت سویفت خدمات را رهبری می کنند.

دخالت دولت ایالات متحده ی آمریکا در مسائل سویفت
برنامه یردیابی امور مالی تروریستی
هنگامی که مجموعه ای از مقالات در روز 26 ژوئن 2006، توسط نیویورک تایمز، وال استریت ژورنال، و لوس آنجلس تایمز، منتشر شد، آشکار شد که وزارت خزانه داری ایلات متحده و سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (CIA) و سایر سازمان های دولتی ایالات متحده ی آمریکا، برنامه ای جهت ورود به پایگاه معاملات داده ی سویفت، بعد از حمله ی 11 سپتامبر داشته اند که برنامه ی ردیابی مالی تروریست ها نام دارد.
بعد از این مقالات، سویفت به سرعت به دلیل به خطر انداختن امنیت اطلاعات مشتریانش از طریق اجازه دادن به سازمان های دولت های خارجی (دولت ایالات متحده) جهت دست یافتن به اطلاعات حساس شخصی، تحت فشار قرار گرفت. در سپتامبر 2006، دولت بلژیک اعلام کرد که ارتباط سویفت با مقامات دولتی ایالات متحده ی آمریکا نقض قوانین خصوصی بلژیک و اروپا بوده است.
در پاسخ، سویفت در حال ارتقا ساختار خود برای راضی کردن نگرانی های امنیتی اعضا از طریق اجرا کردن ساختار توزیع شده ی دو منطقه ای برای ذخیره ی پیغام ها، می باشد.
همزمان با این روند، اتحادیه ی اروپا توافقی را با دولت ایالات متحده جهت اجازه ی انتقال اطلاعات معاملات درونی اتحادیه ی اروپا به ایلات متحده را تحت شرایط خاص، مطرح کرده است. با توجه به نگرانی ها راجع به محتوای بالقوه ی آنها، پارلمان اروپا بیانیه ای موقت را در سپتامبر 2009 به تصویب رساند، برای کنترل متن کامل توافق نامه، درخواست سازگاری کامل آن با قوانین حفظ حریم خصوصی اتحادیه ی اروپا، با ساز و کارهای نظارتی مناسب به این منظور که این اطمینان حاصل شود که تمامی اطلاعات درخواستی به صورت مناسب دسته بندی شوند، شد. توافق موقت بدون نیاز به تایید پارلمان اروپا توسط شورای اروپا در 30 نوامبر 2009 به امضا رسید، و یک روز قبل از قرارداد لیسبون- که ممکن بود چنین توافق نامه ای با شرایط تصمیم گیری مشترک را از امضا شدن باز دارد- به صورت رسمی تحت اجرا در آمد. در حالی که توافق موقت برای به اجرا در آمدن در 1 ژانویه 2010 برنامه ریزی شده بود، متن قرارداد به عنوان "محدوده ی اتحادیه ی اروپا" طبقه بندی شده بود تا ترجمه های آن بتواند به تمامی زبان های اتحادیه ی اروپا ترجمه شده و در 25 ژانویه 2010 منتشر شوند.
در 11 فوریه 2010، پارلمان اروپا تصمیم به رد توافق موقت بین اتحادیه اروپا و ایالات متحده ی آمریکا با 378 رای به 196 رای گرفت. یک هفته قبل از آن، کمیته ی آزادی خواهان مدنی پارلمان، با استناد به رزرو حقوقی، قرارداد را رد کرده بود.
در مارچ 2011، گزارش داده دش که دو مکانیسم حفاظت از داده ها شکست خورده اند: EUROPOL گزارشی را منتشر کرد مبنی بر اینکه درخواست ایالات متحده ی آمریکا برای اطلاعات بیش از حد مبهم بوده است (که باعث غیر ممکن شدن قضاوت راجع به اعتبار آن می شد) و این امر این حق را برای شهروندان اروپایی تضمین می کرد که بدانند آیا اطلاعاتشان توسط مقامات ایالات متحده مورد دسترسی و استفاده قرار گرفته است یا خیر.

تحریم ایران
در ژانویه ی 2012، گروه اتحاد مدافع در مقابل ایران هسته ای (UANI) کمپینی را جهت درخواست از سویفت برای قطع تمامی ارتباطات با سیستم بانکی ایران، از جمله بانک مرکزی ایران، تشکیل داد. UANI اظهار داشت که عضویت ایران در سویفت تحریم های مالی ایالات متحده و اتحادیه ی اروپا بر علیه ایران را نقظ کرده و همچنین قوانین شرکت های بزرگ خود سویفت را نقض می کند.
در نتیجه، در فوریه 2010، کمیته بانکی سنای آمریکا به اتفاق آرا تحریم هایی را علیه سویفت با هدف اعمال فشار بر شبکه ارتباطات مالی بلژیک اعمال کرد تا روابط خود را بانک های ایرانی که در لیست شیاه قرار داشتند قطع کند. حذف بانک های ایرانی از سویفت به صورت بالقوه دسترسی ایران به میلیاردها دلار درآمد و هزینه ای را که از سویفت استفاده می کردند و نه از IVTS قطع کرد. مارک والاس، ریاست UANI، کمیته مجلس سنای امور بانکی را به خاطر این اقدام ستود.
در ابتدا سویفت تکذیب کرد که این امر غیر قانونی است، اما در حال حاضر می گوید: " این بر عهده ی دولت های ایالات متحده و اروپایی است که به نگرانی های خود در خصوص اینکه خدمات مالی توسط ایران برخلاف تحریم ها و کسب و کار غیر قانونی استفاده می شودف بپردازند." بانک های مورد هدف قرار گرفته- از میان سایر بانک ها- بانک صادرات ایران، بانک ملت، پست بانک ایران و بانک سپه هستند. در 17 مارچ 2010، دو روز زودتراز توافق بیان شده مابین همه ی 27 کشور عضو اتحادیه ی اروپا و روسای مابعد کنسول، سویفت تمامی بانک های ایرانی را از شبکه ی بین المللی خود که به عنوان موسسات نقض تحریم های اخیر اتحادیه اروپا شناخته شده بودند، قطع کرده و اخطار داده شد که حتی موسسه های مالی بیشتری ممکن است از شبکه قطع شوند.

کنترل آمریکا بر معاملات در اتحادیه اروپا
در 26 فوریه 2012 مجله ی دانمارکی Berlingske گزارش داد که مقامات ایالات متحده به صورت آشکارا کنترلی موثر بر سویفت جهت به دست گرفتن پول جابه جا شده بین دو کشور عضو اتحادیه ی اروپا (دانمارک و آلمان) دارند، از آنجایی که آنها در حدود 26000 دلار آمریکا که توسط یک تاجر دانمارکی به بانکی آلمانی منتقل شده بود را ضبط کرده اند. این پول پرداختی برای مقداری سیگار کوبایی بود که اخیرا توسط کارپردازی آلمانی به آلمان  وارد شده بود. به عنوان توجیهی برای ضبط اموال، وزارت خزانه داری ایالات متحده اعلام کرد که تاجر دانمارکی تحریم ایالات متحده علیه کوبا را نقض کرده است.

دیدبانی معاملات سویفت توسط آژانس امنیت ملی (NSA)
مجله ی Der Spiegel در سپتامبر 2013 گزارش داد که NSA به صورت گسنرده ای معاملات بانکی سویفت را تحت نظارت دارد، همچنین معاملات از طریق کارت های اعتباری. NSA اطلاعات را از شبکه ی سویفت، که از طریق هزاران بانک به منظور ارسال ایمن اطلاعات مهاملات استفاده می شد، گرفته و ذخیره می کرد. با توجه به اسنادی که از ادوارد اسنودن فاش شد، سویفت به عنوان یک "هدف" نامگذاری شد. اسناد فاش کردند که NSA از طریق روش های مختلفی، از جمله خواندن "ترافیک پرینترهای سویفت در تعداد زیادی از بانک ها"، از سویفت جاسوسی می کرده است.  
   
 

موضوعات: آموزش حسابداری

بازدید کننده عزیز, شما هنوز به عضویت سایت در نیامده اید.
پیشنهاد می کنم در سایت ثبت نام کنید و یا وارد سایت شوید.